Złote myśli twórcy TAEKWON-DO

  • Pod­sta­wową ideą jest prze­zwy­cię­żyć samego sie­bie. Walka ze sobą jest najtrudniejsza.
  • Układy — wła­ściwe pozy­cje + pra­wi­dłowa tech­nika. Układy można ćwi­czyć zawsze nie­za­leż­nie od wieku, w prze­ci­wień­stwie do spa­ringu czy tech­nik specjalnych.
  • Ćwi­czący powinni znać zna­cze­nie ukła­dów formalnych.
  • Nie wolno oddzie­lać ukła­dów od walki. Walka to tech­nika pod­sta­wowa i tech­nika z ukła­dów prze­ciwko czyn­nie dzia­ła­ją­cemu wro­gowi. Forma to walka z wyima­gi­no­wa­nym przeciwnikiem.
  • Przy nauce form należy pod­kre­ślać morale Taekwon-do, by nie zostało ono nigdy wyko­rzy­stane w złym celu.
  • Nigdy nie zapo­mi­naj­cie o codzien­nym tre­ningu. Powta­rzaj­cie tech­niki, dopóki nie osią­gnie­cie dosko­na­ło­ści i cał­ko­wi­tej skuteczności.
  • Nie pod­le­wana roślina rośnie słabo i wydaje mizerny plon. Sekre­tem Taekwon-do jest nie­prze­rwany tre­ning, dzień po dniu. Nie można tre­no­wać ukła­dów for­mal­nych przez 24 godziny, by następ­nie odpo­czy­wać przez trzy­dzie­ści dni. Taka praca nie przy­nie­sie wła­ści­wych efektów.
  • Utwar­dza­nie powierzchni ata­ku­ją­cych jest naj­waż­niej­szą i naj­trud­niej­szą czę­ścią Taekwon-do. Przy tym, reszta jest łatwa.
  • Wpa­trzony w jeden punkt, nie widzisz świata wokół, wsłu­chany w jeden dźwięk, nie sły­szysz nic poza nim. W pełni skon­cen­tro­wać się można na jed­nym, dla­tego trzeba uczyć się poje­dyn­czych rze­czy, a nie dwóch jednocześnie.
  • Taekwon-do, jako sztuka walki, przy­wią­zuje wielką wagę do kul­tury moral­nej. Adepci Taekwon-do winni być ludźmi god­nymi sza­cunku i wspie­rać pokój na świecie.
  • Taekwon-do jest sztuką, więc musi być piękne.
  • Taekwon-do jest sztuką, a nie spor­tem. Życie sztuki jako sportu jest krót­kie. Sztuka jest wieczna.
  • Sztuka walki musi mieć kodeks. Celem sztuki walki jest nie­do­pusz­cze­nie do walki lub powstrzy­ma­nie już toczą­cej się, szcze­gól­nie gdy sil­niej­szy ata­kuje słabszego.
  • Chciał­bym widzieć Taekwon-do jako sztukę walki róż­niącą się od czy­stego sportu wyczy­no­wego. W sztuce walki mamy szcze­gól­nie akcen­to­waną moral­ność i aspekt mentalny.
  • Początki… — roz­po­czą­łem pracę nad stwo­rze­niem nowych tech­nik, bazu­jąc przede wszyst­kim na zdo­by­czach współ­cze­snej nauki i na nowej, orien­tal­nej filo­zo­fii. Opar­łem się na nauce, aby uzy­skać mak­sy­malną sku­tecz­ność. Tego nie było w karate. Nawyki tech­nik pozba­wio­nych nauko­wej pod­stawy nie tylko redu­kują siłę, ale są także trudne do wyko­rze­nie­nia. Jest naprawdę istotne zatem, aby od początku mieć dobrego, wykwa­li­fi­ko­wa­nego instruktora.
  • Jest kwe­stią wiel­kiej wagi opa­no­wy­wa­nie Taekwon-do pod okiem wykwa­li­fi­ko­wa­nego instruk­tora, według wła­ści­wego pro­gramu szko­le­nia, zapew­nia­ją­cego ćwi­czą­cym moż­li­wość doko­ny­wa­nia postę­pów szybko i skutecznie.
  • Instruk­tor winien być nauczy­cie­lem nawet po śmierci: musi poświę­cić się temu całkowicie.
  • Trzeba znać kom­pletną teo­rie tech­nik, bo stary nauczy­ciel może nauczać tylko słownie.
  • Taekwon-do jest bar­dzo łatwe, trzeba tylko wie­dzieć jak go nauczać.
  • Dobry instruk­tor musi dbać o to, by uczeń roz­po­rzą­dzał dużym zaso­bem sku­tecz­nych tech­nik dla obrony samego sie­bie oraz by był dobrym i mądrym czło­wie­kiem: dopiero wtedy może on otrzy­mać czarny pas.
  • Trzeba znać bar­dzo dobrze ana­to­mię czło­wieka (punkty witalne), by zwy­cię­żać poje­dyn­czym ciosem.
  • Każda z tech­nik ma swój cel: trzeba wie­dzieć czym, gdzie i jak atakować.
  • Jeżeli znasz prze­ciw­nika i znasz sie­bie, wygrasz w 100%. Jeżeli znasz sie­bie, a prze­ciw­nika nie, szansa powo­dze­nia wynosi 50%. Jeżeli znasz prze­ciw­nika, a sie­bie nie, prze­grasz na 100%.
  • Walka to spraw­dzian pra­wi­dło­wo­ści opa­no­wa­nia technik.
  • Chciał­bym widzieć Taekwon-do na olim­pia­dzie, jed­nakże wiąże się z tym pewne nie­bez­pie­czeń­stwo, gdyż nie­uchron­nie sta­wało by się ono coraz mniej liczebne, zaczę­liby się liczyć jedy­nie mistrzo­wie olim­pij­scy lub osoby roku­jące szanse zostać nimi.
  • Tech­niki Taekwon-do są bar­dzo pro­ste, ale trudno jest odpo­wied­nio uod­por­nić dło­nie i stopy — jest to pod­sta­wowa część Taekwon-do.
  • Współ­za­wod­nic­two spor­towe jest jedy­nie eta­pem w dro­dze do praw­dzi­wego mistrzo­stwa w Taekwon-do.
  • Dobry czło­wiek w połą­cze­niu z dobrą tech­niką — oto istota praw­dzi­wego Taekwon-do.
  • Taekwon-do ma opra­co­waną meto­dykę nauczania.
  • Samo­obrona to nie tylko uwal­nia­nie się z chwy­tów, samo­obroną są wszyst­kie tech­niki Taekwon-do.
  • Możesz być zado­wo­lony ze swo­jej pozy­cji spo­łecz­nej czy osią­gnię­tego sta­tusu eko­no­micz­nego, ale nigdy ze swo­ich technik.